«Θα το κάνω αύριο.» Το λέμε τόσο εύκολα. Και αύριο, με κάποιο μυστήριο τρόπο, λέμε πάλι το ίδιο. Γιατί τα αφήνουμε όλα για αύριο, αφού ξέρουμε ότι αύριο θα είναι σαν σήμερα;
Ο «αυριανός εαυτός» μας μοιάζει με ξένο
Οι ψυχολόγοι έχουν μια ενδιαφέρουσα εξήγηση. Όταν σκεφτόμαστε τον εαυτό μας στο μέλλον, τον φανταζόμαστε λίγο σαν άλλον άνθρωπο. Πιο ξεκούραστο, πιο οργανωμένο, με περισσότερη όρεξη. Κάποιον που θα τα βγάλει πέρα καλύτερα από εμάς.
Έτσι, του φορτώνουμε ό,τι δεν θέλουμε να κάνουμε σήμερα. Μόνο που αύριο, εκείνος ο «άλλος» είμαστε πάλι εμείς. Με την ίδια κούραση, τα ίδια συναισθήματα και μια δουλειά παραπάνω.
Το αύριο είναι μια ήσυχη απόδραση από το τώρα
Υπάρχει και κάτι πιο βαθύ. Όταν λέμε «αύριο», φεύγουμε για λίγο από το τώρα, εκεί όπου βρίσκεται το δυσάρεστο συναίσθημα. Το αύριο είναι πάντα πιο φιλικό, γιατί δεν έχει έρθει ακόμα.
Στο βιβλίο μου «Εν Πλω» γράφω ότι η προσοχή μας σκορπίζει εύκολα ανάμεσα στις αγωνίες του αύριο και στα βάρη του χθες. Και ότι το μόνο μέρος όπου έχουμε πραγματική δύναμη να κινήσουμε το κουπί είναι το τώρα. Το αύριο δεν το κωπηλατείς. Το περιμένεις.
Πώς φροντίζεις τον αυριανό σου εαυτό
Γράψε του ένα σημείωμα
Φαντάσου ότι είναι αύριο το βράδυ. Τι θα ήθελες να έχεις κάνει σήμερα για να νιώθεις καλύτερα; Γράψε το σε δύο γραμμές. Ξαφνικά, ο αυριανός σου εαυτός δεν είναι ξένος. Είναι κάποιος που νοιάζεσαι.
Κάνε σήμερα το 10%
Δεν χρειάζεται να τελειώσεις σήμερα. Κάνε μόνο το πρώτο 10%. Το αύριο θα βρει τη δουλειά ξεκινημένη, κι αυτό αλλάζει τα πάντα. Μια δουλειά που έχει αρχίσει μας τραβά να τη συνεχίσουμε.
Πρόσεξε τη λέξη «αύριο»
Την επόμενη φορά που θα πεις «θα το κάνω αύριο», σταμάτα. Ρώτα: «Τι θα είναι διαφορετικό αύριο;» Αν η απάντηση είναι «τίποτα», τότε δεν χρειάζεσαι το αύριο. Χρειάζεσαι ένα βήμα των 2 λεπτών, τώρα.
Μην το κάνεις μάχη
Αν το αφήσεις για αύριο, μη θυμώσεις με τον εαυτό σου. Η ενοχή κάνει τη δουλειά πιο βαριά και την επόμενη αναβολή πιο πιθανή. Πες απλά: «Εντάξει. Αύριο, πρώτο πράγμα, ανοίγω το αρχείο.» Και γράψ’ το κάπου που θα το δεις.
Ένα μικρό πείραμα
Διάλεξε κάτι που αφήνεις συνέχεια για αύριο. Σήμερα, κάνε του μόνο 5 λεπτά. Αύριο, πρόσεξε πώς νιώθεις όταν το ξαναβρίσκεις. Συνήθως θα δεις ότι ο αυριανός σου εαυτός σε ευχαριστεί.
Για να δεις τι κρύβεται πίσω από την αναβλητικότητα, διάβασε το γιατί αναβάλλω συνέχεια, και για βήματα στην πράξη, το πώς να σταματήσω να αναβάλλω.
Πότε χρειάζεται ειδικός
Οι ιδέες εδώ βοηθούν πολλούς ανθρώπους, αλλά δεν αντικαθιστούν τον γιατρό ή τον ψυχολόγο. Μίλησε με έναν ειδικό αν:
- νιώθεις έτσι τις περισσότερες μέρες, για αρκετές εβδομάδες,
- σου είναι δύσκολο να δουλέψεις, να κοιμηθείς ή να χαρείς πράγματα που παλιά σου άρεσαν,
- οι σκέψεις σε κουράζουν τόσο που δεν βρίσκεις ανάσα,
- έχεις χάσει την ελπίδα ή νιώθεις ότι δεν έχει νόημα να συνεχίσεις.
Ένας ψυχολόγος μπορεί να σε βοηθήσει με τρόπους που έχουν δοκιμαστεί, όπως η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία.
Αν θες να μιλήσεις με κάποιον τώρα, υπάρχει η Γραμμή Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης 10306. Αν σκέφτεσαι να κάνεις κακό στον εαυτό σου, κάλεσε αμέσως το 1018 ή το 112.
Θες να το κάνεις βήμα βήμα;
Έφτιαξα έναν δωρεάν οδηγό 12 σελίδων, τον «Γιατί αναβάλλω διαρκώς αυτά που έχω να κάνω;» Μέσα υπάρχει και το «γράμμα στον αυριανό μου εαυτό», έτοιμο για να το τυπώσεις. Μπορείς να τον κατεβάσεις δωρεάν εδώ ή να γράψεις το email σου ακριβώς από κάτω.
Κι αν θες κάτι για τις μεγαλύτερες φουρτούνες της ζωής, ρίξε μια ματιά στο βιβλίο μου «Εν Πλω: Η μηχανική της πλεύσης». Μιλά για το πώς κρατάμε το τιμόνι όταν η θάλασσα αγριεύει.